Παρασκευή, 18 Μαΐου 2018

Για σήμερα θέλω...



Για σήμερα θέλω:

• Να ξεκινήσω τη μέρα μου με μουσική.
• Να διαβάσω τουλάχιστον 10 σελίδες από το βιβλίο μου.
• Να δώσω στο σώμα μου θρεπτικές τροφές.
• Να κάνω μια βόλτα στην πόλη.
• Να γράψω σε ένα χαρτί τα συναισθήματά μου.
• Να ποτίσω τα λουλούδια μου.
• Να κάνω μια μάσκα προσώπου.
• Να βάλω ενυδατική κρέμα στα χέρια μου.
• Να μπω όσο το δυνατόν λιγότερο στο ίντερνετ.
• Να αγκαλιάσω τον καλό μου και να του πω πόσο πολύ τον αγαπώ.
• Να μυρίσω ένα λουλούδι.
• Να κάνω 20’ διαλογισμό.
• Να παίξω μαζί με το παιδί μου.
• Να φάω σπιτικά ποπκόρν για βραδινό.
• Να δω έναν φίλο.
• Να κάνω έστω δύο δουλειές μέσα στο σπίτι.
• Να ξεκουράσω το σώμα και το πνεύμα μου.

Εσείς τι θέλετε για σήμερα;

Σας φιλώ

Βρείτε με σε
FACEBOOK  
και 

Δευτέρα, 14 Μαΐου 2018

Μεγάλη βιβλιοφάγος: Το δώρο του θυμού


Είναι μερικά βιβλία που δεν θες να τελειώσουν και που ξέρεις πως μόλις τελειώσουν θα θέλεις να τα διαβάσεις ξανά και ξανά.
Ένα τέτοιο βιβλίο είναι και "Το δώρο του Θυμού" από τις εκδόσεις Διόπτρα, του Arun Gandhi εγγονού του Μαχάτμα Γκάντι.
Ένα βιβλίο γεμάτο προσωπικά παραδείγματα και αληθινά βιώματα του συγγραφέα που, στα δώδεκά του, έμεινε δύο χρόνια κοντά στον παππού του, αυτήν την εμβληματική μορφή της ιστορίας που μαχόταν πάντα για την παγκόσμια ειρήνη και την ισότητα.
"Το δώρο του θυμού" δεν είναι ακόμα  μια βιογραφία ή ένα βιβλίο με αποφθέγματα σχετικά με την αγάπη και το σεβασμό ή με τσιτάτα για μια καλύτερη ζωή.
Είναι ένα βιβλίο που αγγίζει κομμάτια όλων μας, μέσα από την εξιστόρηση του οράματος του Γκάντι, για έναν κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης, ειρήνης και αγάπης.
11 μαθήματα ζωής, από έναν άνθρωπο που, ενώ στην συνείδηση του κόσμου, κυριαρχεί ως άγιος, ο ίδιος δεν παρέλειπε ποτέ να μιλά για τα λάθη και τις ατέλειες που συνόδευαν την ανθρώπινη και φθαρτή του ύπαρξη.
Πιο επίκαιρη παρά ποτέ, η φιλοσοφία της μη βίας του Γκάντι, προτρέπει τον αναγνώστη να μάθει να αντιμετωπίζει τις δύσκολες και στρεσογόνες καταστάσεις της ζωής του, χωρίς την άσκηση λεκτικής ή σωματικής βίας. Η φιλοσοφία της μη βίας, δεν έχει την λογική της παθητικότητας. Κάθε άλλο. Ένα από τα μαθήματα του βιβλίου είναι και το "Να μη φοβάστε να μιλάτε", και κατ' επέκταση να λέτε και ΌΧΙ όπου αυτό νιώθετε ότι είναι απαραίτητο:  "Ένα ¨όχι¨ που βγαίνει από μια βαθιά πεποίθηση είναι καλύτερο από ένα ¨ναι¨ που ξεστομίζεται για να ευχαριστήσει ή ακόμα χειρότερα, για την αποφυγή προβλημάτων".
Τα μαθήματα ζωής που προτείνει "Το δώρο του Θεού", συνοψίζουν έννοιες όπως η ταπεινότητα, η κατάθλιψη, η μοναξιά, η φιλία, η οικογένεια, το γνώθι σαυτόν κ.ά.
Σε κάθε κεφάλαιο του βιβλίου, ο Αρούν Γκάντι ξετυλίγει τις αναμνήσεις από τα χρόνια που πέρασε δίπλα στον σοφό παππού του, εξιστορεί όλα όσα έβλεπε, άκουγε και μάθαινε, γράφοντας έτσι ένα βιβλίο που ευαισθητοποιεί και ταυτόχρονα αφυπνίζει τον αναγνώστη.


Σας φιλώ

Βρείτε με σε
FACEBOOK  
και 

Παρασκευή, 11 Μαΐου 2018

Έμπνευση #50


Γεια σας και χαρά σας!
Μετά από πολύ καιρό, επανέρχομαι με την αγαπημένη στήλη έμπνευση, με εικόνες που μου αρέσουν, εικόνες που με εμπνέουν, εικόνες που με κάνουν να νιώθω όμορφα, εικόνες που θέλω να τις μοιραστώ μαζί σας.


via



























Εδώ μπορείτε να δείτε και άλλα posts από αυτήν την στήλη!

Σας φιλώ

Βρείτε με σε
FACEBOOK  
και 

Τετάρτη, 9 Μαΐου 2018

Πίστεψε ότι μπορείς και θα μπορέσεις


photo via


Πες μου κάτι...
Πες μου, υπάρχει κάτι στη ζωή σου που ενώ το θέλεις πολύ παράλληλα φοβάσαι να το κάνεις;
Κάτι που για όλους τους άλλους φαίνεται ή είναι απλό, αλλά για σένα είναι σαν να πρέπει να ανέβεις το Έβερεστ μια μέρα με χιονοθύελλα;
Θέλω να σου μιλήσω λίγο για το δικό μου αυτό κομμάτι και να το μοιραστώ μαζί σου, για να διαβάσω την γνώμη και την άποψη σου, για να σου πω τις σκέψεις μου.
Από μικρή ήθελα να μάθω να οδηγώ αυτοκίνητο. Μου έδινε μια αίσθηση ελευθερίας η ιδέα του να το παίρνω και να πηγαίνω όπου θέλω και όποτε θέλω εγώ.
Έτσι στα 18 μου αποφάσισα να πάρω το δίπλωμα. Πήγα αρκετά φοβισμένη και δυστυχώς έπεσα σε άνθρωπο που δεν του άρεσε η δουλειά του.
Ο δάσκαλος οδήγησης που βρήκα, βαριόταν τη ζωή του και το μόνο που ήθελε ήταν να τελειώσει η ώρα, να πάρει τα λεφτά του και να φύγει.
Θα μου πεις "γιατί δεν τον άλλαζες;" και θα σου πω "δεν ξέρω...".
Το θέμα είναι ότι το πήρα το δίπλωμα, αλλά ποτέ δεν πήρα αυτήν την αίσθηση του ότι μπορώ να το κάνω. Πήρα απλά ένα χαρτί και μερικές γνώσεις. Τίποτα παραπάνω. Αυτοκίνητο αγόρασα πολύ αργότερα και άρχισα σιγά, σιγά να κάνω βόλτες στη γειτονιά, χωρίς να τολμώ να ξεμακρύνω παραπέρα.
Και τότε συνέβη ένα σοβαρό ατύχημα σε έναν πολύ δικό μου άνθρωπο, και όλα τελείωσαν εκεί.
Πούλησα το αυτοκίνητο, και "βολεύτηκα" με το να με πηγαίνουν τα ταξί, τα μέσα μαζικής μεταφοράς και οι φίλοι.
Ποτέ όμως δεν παραδέχτηκα μέσα μου το τέλος της σοφερίνας που ήθελα να είμαι.
Έβλεπα στο δρόμο γυναίκες να οδηγούν και ζήλευα. Έβλεπα γιαγιάδες να πηγαίνουν βόλτα με το αυτοκίνητό τους και τις χάζευα. Ένιωθα εξαρτημένη και ανάπηρη που δεν μπορούσα να πάω μόνη μου εκεί που επιθυμούσα. Ένιωθα χαζή που φοβόμουν να κάνω κάτι τόσο απλό. Κάτι που κάνουν όλοι.
Δεν είχα αποφασίσει πως εγώ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΒΡΕ ΑΔΕΛΦΕ ΝΑ ΟΔΗΓΩ. Απλά ζούσα με έναν φόβο και ένα απωθημένο.
Μέχρι που ήρθε η Χριστίνα στη ζωή μου, και μαζί με πολλά άλλα, άλλαξε και αυτό.
Βρήκα έναν υπέροχο δάσκαλο και ξεκίνησα μαθήματα από την αρχή. Με βοήθησε να σταθώ στα πόδια μου και να χαρώ το "ταξίδι". Μέσα σε δυο βδομάδες, πήρα το παιδί μου και πήγαμε μια μακρινή βόλτα στη θάλασσα. Ένιωθα ότι ζω σε ένα όνειρο που θα κρατήσει όσο μια διαδρομή...
Ήθελα να παγώσω το χρόνο, να κρατήσω τη στιγμή, να μην μου φύγει και χαθεί.
Έμπαινα στο αυτοκίνητο και αφού έφτανα στον προορισμό μου σώα και αβλαβής, τηλεφωνούσα στον άντρα μου για να μοιραστώ μαζί του τη χαρά μου!
Από τότε, κάθε φορά που οδηγώ αισθάνομαι ένα τεράστιο κύμα υπερηφάνειας να με κατακλύζει. Είναι το αίσθημα χαράς, που το προσπάθησα και τα κατάφερα!
Μέσα από την οδήγηση παρατηρώ τον εαυτό μου.
Με παρατηρώ όταν σκέφτομαι "τί θα πει τώρα ο πίσω που πηγαίνω αργά:", όταν προσπαθώ να παρκάρω και δεν τα καταφέρνω με την πρώτη, όταν κάνω λάθος τον δρόμο και χάνομαι στα στενά, όταν προσπαθώ να είμαι Η ΤΕΛΕΙΑ οδηγός και δεν είμαι.
Και ναι! Είναι φορές που θέλω να φωνάξω : ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΤΕΛΕΙΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ. ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΑΠΟ ΟΛΑ.
Δεν έχει σημασία αν αυτό που φοβάσαι εσύ, είναι παιχνίδι για κάποιον άλλον.
Σταμάτα να συγκρίνεσαι και μην παρατάς τα όνειρά σου. Προσπάθησε και θα τα καταφέρεις. Μην κυνηγάς την τελειότητα. Δεν υπάρχει. Κάν' το για σένα.

Σας φιλώ

Βρείτε με σε
FACEBOOK  
και 

Δευτέρα, 7 Μαΐου 2018

Μικρή βιβλιοφάγος: Γούλφι, μισός λύκος, μισό πρόβατο, μια καρδιά.


Γεια σας και χαρά σας και καλή εβδομάδα σε όλους.
Σήμερα θα σας μιλήσω για ένα βιβλίο που διαβάσαμε με την Χριστίνα και μας άρεσε πολύ.
Το "Γούλφι, μισός Λύκος, μισός Πρόβατο, μια Καρδιά", του Άλεξ Λάτιμερ από τις εκδόσεις Φουρφούρι .
Ο Γούλφι, ένας λύκος-πρόβατο, ένα πλάσμα που γεννήθηκε από την αγάπη μιας λύκαινας κι ενός προβάτου, πρέπει να αποφασίσει σε πιο στρατόπεδο ανήκει και με ποιανού τη μεριά είναι.
Κι αν Γούλφι δεν θέλει να χωριστεί στα δυο και θέλει απλά να είναι ο εαυτός του; 



Ο Άλεξ Λάτιμερ μέσα από το βιβλίο του "Γούλφι. Μισός λύκος, μισό πρόβατο, μια καρδιά", σε συνδυασμό με την καρτουνίστικη και παιχνιδιάρικη εικονογράφηση του αδελφού του Πάτρικ Λάτιμερ, μας μιλάει για το γνώθι σαυτόν, για τον αγώνα ενός πλάσματος να βρει την προσωπική του ταυτότητα και τον δικό του τόπο στη ζωή.
Ο Γούλφι, μισός λύκος, μισός πρόβατο, καρπός της αγάπης δυο εκ διαμέτρου αντίθετων και διαφορετικών ζώων, που υπερέβησαν τους συμβατικούς τους ρόλους και τις φυσικές προδιαγραφές τους και ακολούθησαν τον δρόμο της καρδιάς τους, έχει χαρακτηριστικά κι από τους δυο γονείς του.
Λίγα από την λύκαινα μητέρα του και κάποια από τον πατέρα του το πρόβατο. Κι ο Γούλφι είναι εντάξει με αυτό, μέχρι τη στιγμή που η ανάγκη του να κάνει φίλους, του χτυπάει την πόρτα.


Ο Γούλφι προσπαθεί να ενταχθεί μέσα σε μια αγέλη λύκων, τονίζοντας τα χαρακτηριστικά που έχει πάρει από την μαμά του, λέγοντας ψέματα, καταπιέζοντας τον εαυτό του και προσπαθώντας με κάθε τρόπο να μοιάσει και να ευχαριστήσει όσο πιο πολύ μπορεί στους καινούργιους του "φίλους"...
Όλο αυτό τον καταπιέζει, του  στερεί την ελευθερία του και τον εαυτό του, κι έτσι αποφασίζει να βρει αλλού παρηγοριά.
Μα η ιστορία επαναλαμβάνετε και στο κοπάδι με τα πρόβατα που νόμισε ότι ανήκει.
Ο Γούλφι καταφεύγει στους γονείς του που τον αγαπούν πραγματικά για αυτό που είναι, και με την συμπαράστασή τους βρίσκει τη λύση στο πρόβλημά του.
Οι καινούργιοι του φίλοι, είναι κι αυτοί διαφορετικοί όπως κι αυτός και τον αποδέχονται για αυτό που πραγματικά είναι και όχι για αυτό που φαίνεται ότι είναι.


Το βιβλίο "Γούλφι" του Λάτιμερ, είναι ένα πολύ όμορφο παραμύθι, που μιλάει για την διαφορετικότητα, την αποδοχή, τη φιλία, την προσωπική αναζήτηση, την αγάπη, την τόλμη και την αξία της οικογένειας και απευθύνεται τόσο στα παιδιά, όσο και σε μας τους μεγάλους αφού όλοι έχουμε έναν Γούλφι μέσα μας...

Εδώ μπορείτε να βρείτε και τα υπόλοιπα βιβλία που άρεσαν στην Μικρή βιβλιοφάγο!

Σας φιλώ

Βρείτε με σε
FACEBOOK  
και 

Παρασκευή, 4 Μαΐου 2018

Όλα όσα έκανα από την λίστα Απριλίου



Γεια σας και χαρά σας!
Τον Απρίλη μπορεί να μην κατάφερα να κάνω όλα όσα ήθελα από την λίστα μου, ένα όμως είναι σίγουρο: ότι η λίστες που κάνω με βοηθάνε να μην ξεχνάω να κάνω τα πράγματα που μου αρέσουν και που αγαπώ.
Τον Απρίλη λοιπόν κατάφερα να φτιάξω την βεράντα μου και να κάνω την πρώτη μου μάζωξη με μερικούς φίλους για την γιορτή μου, να πάω ένα ταξίδι στην Εύβοια όπου και πέρασα τις διακοπές του Πάσχα, να κάνω βόλτα στη θάλασσα, να φτιάξω παγωτό μπανάνα και να φάω ένα μικρό σοκολατένιο αυγό και να προσπαθήσω όσο μπορούσα να πω την αλήθεια και μόνο την αλήθεια!
Τέλος, διάβασα δυο υπέροχα βιβλία. "Το δώρο του θυμού" του από τις εκδόσεις Διόπτρα και το "Βαμμένο πουλί" του Γιέρζι Κοζίνσκι από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, για τα οποία θα σας μιλήσω πολύ σύντομα σε ξεχωριστές αναρτήσεις.
Μέχρι τότε, να περνάτε καλά!
Α! Και όπως βλέπετε, είναι να μην κάνω την αρχή! Το σκίτσο πάνω, πάνω είναι δικό μου και παρόλο που έχει τις ατέλειές του, εγώ το αγαπώ αφού μου δείχνει ότι συνεχίζω ακόμα την προσπάθεια. Κι αυτό είναι το πιο σημαντικό!
Τον Απρίλη κατάφερα:


Να πω την αλήθεια και μόνο την αλήθεια.
Να ετοιμάσω την βεράντα μου για βραδινές μαζώξεις.
Να οργανώσω κάτι όμορφο για την γιορτή μου (13/4).
Να κάνω ένα ταξίδι.
Να αγοράσω ένα second hand λουλουδάτο φόρεμα.
Να τελειώσω το scrapbook άλμπουμ με τις φωτογραφίες μου.
Να ξεκινήσω συστηματικά να γυμνάζομαι όπως εγώ αντέχω.
Να εξασκηθώ στην υπομονή και στην ανωτερότητα.
Να διαβάσω δυο βιβλία.
Να ξεκινάω τη μέρα μου με χορό και τραγούδι.
Να φροντίσω το σπίτι μου.
Να φτιάξω παγωτό μπανάνα.
Να πάω μια βόλτα στη θάλασσα.
Να κάνω κοπάνα από τις δουλειά και να πάω για πικνικ.
Να βάψω τα νύχια μου φούξια.
Να φάω ένα μικρό σοκολατένιο αυγό.
Να φορέσω μια καινούργια κολόνια.
Να κάνω έστω 3 από τα παραπάνω.

ΕΔΩ μπορείτε να διαβάσετε όλες τις προηγούμενες μου λίστες.

Σας φιλώ

Βρείτε με σε
FACEBOOK  
και 

INSTAGRAM

Τετάρτη, 2 Μαΐου 2018

Λίστα Μαΐου



Γεια σας και χαρά σας!
Καλό μας μήνα με υγεία, αγάπη και χαρά.
Όπως ίσως ήδη ξέρετε, έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στον μήνα Μάη αφού το Χριστινιώ μου είναι του Μαγιού!
Πέρα όμως από αυτό, ο Μάης γεμίζει χρώματα κι αρώματα τις μέρες και τις νύχτες μας και μας υπόσχεται ότι το καλοκαίρι είναι προ των πυλών.
Η εποχή αυτή με ενεργοποιεί, με ξυπνάει και με γεμίζει με ελπίδα και χαρά.
Τέλος να σας πω πως το σκίτσο πάνω από την ανάρτηση είναι δικό μου, και νιώθω ΤΕΡΑΣΤΙΑ υπερηφάνεια για αυτό, μιας και είναι η πρώτη φορά που δοκιμάζω κάτι αντίστοιχο στην ενήλικη ζωή μου. 
Πάντα ήθελα να ζωγραφίζω όμορφα και να φτιάχνω τις ακουαρέλες για τις λίστες μου, αλλά νόμιζα ότι "δεν το έχω". Μέχρι την στιγμή που κατάλαβα πως δεν υπάρχει στα αλήθεια αυτή η φράση και πως ότι θέλω, το μπορώ!
Χαρούμενη λοιπόν για το κατόρθωμά μου, σας εύχομαι από καρδιάς να έχετε έναν μήνα δημιουργικό και γεμάτο από μικρά προσωπικά θαύματα!
Για τον μήνα αυτό θέλω:

•Να κάνω αυτό που μου άρεσει χωρίς να με νοιάζει αν θα αρέσει.
•Να συνεχίσω τις θαλασσινές βουτιές.
•Να φάω γρανίτα φράουλα.
•Να ξαπλώσω στο γρασίδι.
•Να γυμνάσω σώμα και μυαλό.
•Να αντικαταστήσω το χρόνο που περνάω στο κινητό με το να διαβάσω δυο βιβλία.
•Να γράψω ένα γράμμα στην φίλη μου που ζει στη Δανία.
•Να οργανώσω κάτι ωραίο για τα γενέθλια της Χριστίνας.
•Να κοιτάξω τους ανθρώπους στα μάτια.
•Να ζήσω τις μέρες αργά.
•Να πάω θερινό σινεμά.
•Να ακούσω την καρδιά μου.
•Να πω δέκα φορές “χαλάλι”.
•Να παίξω μπιρίμπα.
•Να καλέσω τον καλό μου για δείπνο στην βεράντα.
•Να φτιάξω την ντουλάπα μου με τα καλοκαιρινά.
•Να μην περιμένω τις διακοπές για να κάνω διακοπές.
•Να κάνω έστω 3 απο τα παραπάνω.


Σας φιλώ

Βρείτε με σε

FACEBOOK  
και 

INSTAGRAM