Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2015

Είναι κανείς εδώ;


Όταν πρωτοξεκίνησα αυτό το blog, η ανάγκη μου για έκφραση και επικοινωνία, ήταν ο βασικός λόγος.
Πρώτη φορά μητέρα και όλα αυτά που είχα μέσα στο μυαλό και στη καρδιά μου, ήθελαν να εκφραστούν με λόγια και εικόνες.
Αρχικά ήμουν μόνη μου εδώ, αλλά δεν με πείραζε καθόλου. Το καινούργιο μου “παιχνίδι” μου άρεσε πολύ!
Με τον καιρό, άρχισαν να έρχονται και άλλοι άνθρωποι. Αρχίσαμε να παίζουμε μαζί.  Άρχισε η επικοινωνία.
Μέχρι που κάποια στιγμή,  χάθηκα. Χάθηκα στα likes και στα comments.
Αν μια ανάρτηση δεν είχε “κοινό” εγώ ένιωθα πως κάτι κάνω λάθος. Πως κάτι δεν κατάλαβα καλά. Πως δεν αρέσω πια. Πως δεν με αγαπάνε …
Η ανάγκη για επιβεβαίωση έκανε την αρχική μου ανάγκη να φαντάζει μικρή και ανούσια.
Άρχισα να γράφω σκεπτόμενη τι θα είναι αυτό που θα αρέσει στους άλλους. Άρχισα να γράφω για τους άλλους.
Και κάπου εκεί, έγινα το μικρό παιδί που αλλάζει με τα χρόνια και γίνετε κάτι που δεν είναι,  για να το αγαπάει η μαμά, ο μπαμπάς, ο δάσκαλος, ο φίλος, ο εργοδότης, ο σύντροφος.
Μα να που εγώ δεν θέλω πια να είμαι κάτι μόνο για να αρέσει. Μα να που προσπαθώ χρόνια τώρα να βρω ποια είμαι και τι θέλω. Μα να που η ανάγκη μου για αγάπη και αποδοχή, δεν θέλω να καλύπτετε με εικονικές αγκαλιές.
Θέλω να ξανανιώσω τη χαρά της ελευθερίας και της έκφρασης. Τη χαρά του παιδιού που παίζει χωρίς να ξέρει ότι το κοιτάνε. Τη χαρά του να δίνεις χωρίς να περιμένεις να πάρεις. Τη χαρά του να παίρνεις χωρίς αυτό να είναι αυτοσκόπος. Τη χαρά του πρώτου καιρού.
Για αυτό, αγαπημένε μου αναγνώστη… Σε ευχαριστώ πολύ που υπάρχεις και που έκανες τον κόπο να σταματήσεις στην γωνιά μου επιλέγοντας να αφιερώσεις λίγο από τον πολύτημο χρόνο σου εδώ. Ειλικρινά, μου ζεσταίνεις την καρδιά και με κάνεις να χαμογελώ.
Εγώ θα συνεχίσω το παιχνίδι, ακόμα κι αν εσύ κουραστείς, ακόμα κι αν εσύ επιλέξεις άλλη γειτονιά, ακόμα κι αν τα λόγια μου δεν θα σε αγγίζουν πια.
Θα σε σκέφτομαι με αγάπη, όταν θα παίζω ελεύθερη πια από την ανάγκη μου να σου αρέσω και πάντα θα δέχομαι τα δώρα σου με χαρά.

Σας φιλώ

Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2015

Έμπνευση #25


Εικόνες που μου αρέσουν. Εικόνες που με εμπνέουν, εικόνες που με κάνουν να νιώθω όμορφα.
Εικόνες που θέλω να μοιραστώ μαζί σας.




























Σας φιλώ

FACEBOOK  

INSTAGRAM

Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

Η συνταγή της εβδομάδας : Μους σοκολάτας


Είμαι λάτρης της σοκολάτας, και δύσκολα μπορώ να της αντισταθώ…
Μου αρέσει σε όλους τους πιθανούς συνδιασμούς και σε όλα τα γλυκά.
Σε κέικ, μπισκότα, κρέμα, ακόμα και στην βασιλόπιτα!
Δεν θα μπορούσα λοιπόν να μείνω ασυγκίνητη, από αυτήν την απλή και γρήγορη συνταγή για μια πεντανόστιμη μους σοκολάτας!!!


ΥΛΙΚΑ

  • 150 γρ. γάλα
  • 300 γρ. σοκολάτα
  • 450 γρ. κρέμα γάλακτος
ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Σε ένα κατσαρολάκι λιώνουμε σε χαμηλή φωτιά τη σοκολάτα.
Σε ένα άλλο βάζουμε το γάλα και μόλις έρθει σε βρασμό, το ρίχνουμε στη σοκολάτα και ανακατεύουμε.
Χτυπάμε την κρέμα σε ελαφριά σαντιγί και την προσθέτουμε στο προηγούμενο μείγμα, μόλις πέσει η θερμοκρασία.
Σερβίρουμε σε ποτήρι.
Την τοποθετούμε στο ψυγείο για μια μέρα, και γαρνίρουμε με σπασμένο μπισκότο.

Καλή σας απόλαυση!!

Σας φιλώ


Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2015

Οι μέρες μας μέσα από το κινητό μου #16


Μέρες με βόλτες, θέατρο, φίλους, ένα όμορφο πάρτι με μια πεντανόστιμη τούρτα χωρίς ζάχαρη και γλουτένη, (της οποίας την συνταγή θα σας δώσω πολύ σύντομα), βραδιές στο σπίτι με μαραθώνιο ταινιών, στιγμές χαλάρωσης και ζεστασιάς. Οι μέρες μας μέσα από το κινητό μου.






















Σας φιλώ


Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015

Homeschooling #6



Παρ’όλο που οι τελευταίες μέρες είναι ιδανικές για βόλτα, η Χρστίνα προτιμά τουλάχιστον τα πρωινά,  να μένουμε σπίτι και να κάνουμε πράγματα στο παιχνιδοσχολείο μας.
Με μεγάλη χαρά, κάθε πρωί, τρέχει να χτυπήσει το κουδούνι και να σημάνει την έναρξη των ολόδικών μας στιγμών!

Ταιριάζοντας τους αριθμούς





Μια χελόνα με φακές




Ντύσιμο παιδιών





Σπιτικές στάμπες




Παγωτό από χαρτί γκοφρέ




Κολιέ από καλαμάκια





Θα χαρώ πολύ να διαβάσω τις δικές σας ιδέες για δραστηριότητες στο σπίτι!

Σας φιλώ