Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2016

Φίλων γράμματα #9


Σήμερα στο Φίλων γράμματα, η γλυκιά Έλενα, babysitter και Βοηθός Μητρότητας, μας μιλάει για μερικές μαγικές στιγμές που βιώνει με τα παιδάκια που προσέχει!


Πριν από μερικούς μήνες η Ζωή μου είχε μιλήσει για την καινούργια της στήλη “Φίλων γράμματα” και μου είχε ζητήσει να της στείλω κάποιο κείμενο. Εγώ τότε δεν είχα τίποτα εμπνευστικό. Όμως τις προάλλες έγινε κάτι που θέλησα να το μοιραστώ με κόσμο και έτσι της το έστειλα.

Σύνδεση

Με ρώτησε χτες ένας φίλος καθώς μιλούσαμε στο τσατ: «Κάποια όμορφη στιγμή της βδομάδας σου που θες να μοιραστείς;» Και μου ήρθαν στο μυαλό αμέσως αθώα παιδικά μάτια να με κοιτάνε με ένταση Αλλά πώς να του το εξηγήσω.
Δεν μπορώ να σου γράψω τώρα, είμαι σε μια εκδήλωση του είπα.
Και πήγα στην εκδήλωση και εμπνεύστηκα, και γνώρισα και μια καινούρια φίλη! Και καθώς μετά την εκδήλωση μιλούσαμε για τα παιδιά και για διάφορα άλλα, μου εξηγεί: «Τα παιδιά αποζητάνε τη σύνδεση με τη θηλυκή φιγούρα που τα φροντίζει, είτε μαμά, είτε γιαγιά είτε εν προκριμένο τη νταντά. Είναι σημαντικό για αυτά να συντονίζονται με αυτήν για να μπορούν να αυτορυθμίζονται πιο αποτελεσματικά.» 
Ναι! Αυτό ένιωσα. Σύνδεση! Και δεν ήξερα μέχρι τώρα να εξηγήσω θεωρητικά γιατί συνέβαινε αυτό. Απλά το είχα βιώσει! Και γύρισα στο σπίτι και έγραψα στο φίλο μου  κάποιες στιγμές που μοιράζομαι με τα παιδιά που προσέχω, είναι μαγικές.” 
Τα παιδιά έχουν ανάγκη για σύνδεση και ένας από τους κύριους τρόπους που το κάνουν αυτό είναι με τη βλεμματική επαφή. Δηλαδή καθώς παίζουμε ή απλά καθόμαστε, κάποια στιγμή μένουν σιωπηλά και απλά σε κοιτάνε έντονα στα μάτια. Εκεί συμβαίνει το θαύμα. Είναι ελάχιστα δευτερόλεπτα φαινομενικής σιωπής, που όμως έχουμε μοιραστεί τόσα πολλά! Και εκεί νιώθω τη σύνδεση με αυτά και είμαι ευγνώμων που μοιράζομαι αυτές τις στιγμές και είμαι εκεί μαζί τους!
Ευχαριστώ για τη φιλοξενία.
Έλενα! Κι εγώ σε ευχαριστώ.

Σας φιλώ

1 σχόλιο: