Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2017

Mama Petounia and friends #5: Άρης Σωτηρίου-Νεανικόν


Καλή σας μέρα.
Σήμερα έχω την χαρά να φιλοξενώ στην στήλη “Mama Petounia and friends” τον ταλαντούχο κύριο Σωτηρίου και το blog του “Νεανικόν” !
Τον Άρη τον γνώρισα μέσα από τα social media και αμέσως αγάπησα τις υπέροχες γλύκες συνταγές του, τις ρετρό φωτογραφίες του και τώρα τελευταία τις επίσης ρετρό χάρτινες δημιουργίες του.
Θαυμάζω τους ανθρώπους που έχουν ταλέντο και που δουλεύουν παράλληλα πολύ για να το αξιοποιήσουν και ο Άρης είναι ένας από αυτούς. Πολυπράγμων, καλαίσθητος, ευγενικός και πάντα δημιουργικός. Ένα Έλληνας food blogger που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από αντίστοιχους του εξωτερικού.
Οι συνταγές του με κέρδισαν αμέσως μιας και ο Άρης δεν βάζει ζάχαρη στα γλυκά του και χρησιμοποιεί μόνο αγνά και φυσικά υλικά. Πετιμέζι, μέλι, ξηρούς καρπούς, φρούτα και ταχίνι είναι μερικά από τα αγαπημένα του. Οι παρουσίασή τους δε, είναι εξαιρετική. Οι φωτογραφίες του με ταξιδεύουν στα παιδικά μου χρόνια και μου δημιουργούν μια αίσθηση ζεστασιάς και γαλήνης.
Πολύ θα ήθελα κάποια στιγμή να βρεθώ στην πολύ όμορφη κουζίνα του, πίνοντας τσάι και τρώγοντας γλυκό και να τον γνωρίσω από κοντά!



1. Άρη, πες μας λίγα λόγια για το “Νεανικόν”. Πότε σου γεννήθηκε η ανάγκη να δημιουργήσεις αυτό το blog και γιατί; Πώς πήρε το όνομά του;

Πριν 2,5 χρόνια σκέφτηκα πως ένα food blog θα αποτελούσε την ιδανική πλατφόρμα για να μοιραστώ τις συνταγές μου με τους φίλους μου και τους φίλους των φίλων μου. Στην συνέχεια, όπως με καθετί που αναλαμβάνω, θέλησα να το εξελίξω. Αρχικά το blog είχε την ονομασία “ Γλυκοπλαστείο Νεανικόν”, εμπνευσμένο από τα παλιά Αθηναϊκά ζαχαροπλαστεία, στην πορεία όμως η λέξη “ Γλυκοπλαστείο” αφαιρέθηκε γιατί αρκετοί με ρωτούσαν: “που βρίσκεστε να έρθω να ψωνίσω;” :-)



2. Έχεις σκεφτεί να φτιάξεις και αλμυρές συνταγές;

Όχι, γιατί στη μαγειρική λειτουργώ πολύ απλά, δεν είμαι τόσο δημιουργικός. Τα γλυκά έχουν και μία καλλιτεχνική πλευρά και νιώθω πως ταιριάζουν περισσότερο στο ύφος του blog.


3. Υπάρχει αγαπημένη σου συνταγή;
 
Πολλές! Σίγουρα η lemon pie (http://www.neanikon.gr/lemonpie2/), η τούρτα πριγκίπισσα (http://www.neanikon.gr/princesscake/) και η σοκολάτα (http://www.neanikon.gr/chocolate/).



 4. Πόσα χρόνια ασχολείσαι με την ζαχαροπλαστική;

Περίπου 3 χρόνια. Με την συμβατική/κλασσική ζαχαροπλαστική δεν έχω ασχοληθεί σχεδόν καθόλου. 



 5. Έχεις σκεφτεί να εκδόσεις κάποια στιγμή τις συνταγές σου;
 
Παλιότερα το ονειρευόμουν λίγο, αλλά πιστεύω πως δεν αξίζει ο κόπος και το κόστος. Οι πετυχημένοι διεθνής bloggers που έχουν εκδώσει βιβλία απευθύνονται σε μία τεράστια αγορά και οι εκδοτικοί οίκοι επενδύουν γιατί αντιλαμβάνονται πως υπάρχει κάποιο γόνιμο target group μες στους followers του blog. Πάντως αν κάποια στιγμή υπάρξει μία δυνατότητα να γίνει κάτι τέτοιο θα ήθελα να ναι ένα concept book και όχι άλλο ένα cookbook. Μια άλλη ιδέα, που θα μπορούσα να αναπτύξω μόνος μου (μιας και το επάγγελμά μου είναι software engineer) είναι εκδοθούν κάποιες συνταγές σε μορφή app για κινητά και tablets. Αλλά και αυτό απαιτεί δραματικά πολύ χρόνο που δεν διαθέτω.



6. Το να αρχίσεις να πουλάς τα γλυκά σου είναι μέσα στα μελλοντικά σου σχέδια;

Δυστυχώς όχι. Δεν υπάρχει ο χρόνος αλλά ούτε και η υποδομή για να υποστηριχθεί επαγγελματικά αυτή η δραστηριότητα. 



 7. Πώς φαντάζεσαι το “Νεανικόν” σε 5 χρόνια από τώρα;
 
Φαντάζομαι έναν ολόκληρο κόσμο :-)



 8. Οι φωτογραφίες σου είναι εξαιρετικές. Έχεις κάνει κάποια μαθήματα φωτογραφίας; 

Απολύτως κανένα. Πριν το blog, ούτε μια απλή μηχανή δεν είχα. Πιέστηκα και πιέζομαι πάρα πολύ σε αυτό το κομμάτι. Και πάντα αγχώνομαι πριν από μια φωτογράφιση. Να φανταστείς παλιότερα σχεδίαζα τα πάντα στο χαρτί: εδώ θα μπει το γλυκό, εδώ τα props, από εδώ θα έρχεται το φως, εδώ ο ανακλαστήρας, εδώ θέλουμε σκιές άρα μπλοκάρουμε το φως …


9. Η παιδική σου ηλικία, υπάρχει σε κάποιο γλυκό σου;
 
Ναι, στο γλυκό βύσσινο :-) Πλέον το φτιάχνω με πετιμέζι και γίνεται υπέροχο! 



10. Πώς προέκυψε το “Νεανικόν Paperie”;
 
Θα έλεγα τελείως οργανικά. Οι χάρτινες κατασκευές πάντα υπήρχαν στην θεματολογία του blog, σε μικρότερο βαθμό στην αρχή. Στην πορεία κέρδιζαν ολοένα και περισσότερο έδαφος μέχρι που κάποια στιγμή σκέφτηκα να τις διαθέσω μέσα από το jamjar. Μέχρι στιγμής αυτή η προσπάθεια φαίνεται να πως πάει καλά και αυτό με τροφοδοτεί με ατελείωτη χαρά! Αυτή την εποχή ετοιμάζω πυρετωδώς νέες δημιουργίες και ανυπομονώ να τις ανεβάσω στο e-shopάκι μου! 


 
11. Πόση ώρα την ημέρα ασχολείσαι με το blog σου; 

Τις καθημερινές ελάχιστα. 20 λεπτά το πρωί και μια ωρίτσα περίπου πριν κοιμηθώ το βράδυ. Τα Σαββατοκύριακα, στις άδειες και στις αργίες ασχολούμαι πάρα πολλές ώρες. Για παράδειγμα, σχεδόν κάθε Κυριακή ξυπνώ πριν τις 7 για να ολοκληρώσω setup και shooting όσο ο ήλιος είναι ακόμα γλυκός στο συγκεκριμένο σημείο του σπιτιού μου.



12. Παρακολουθείς άλλα blogs; Κι αν ναι ποια είναι αυτά;

Στον λίγο χρόνο που διαθέτω προσπαθώ λίγο - πολύ να επισκέπτομαι πολλά ελληνικά και ξένα blogs. Δεν θα αναφερθώ σε ελληνικά για να μην ξεχάσω κάποιο :-) αλλά από ξένα ενδεικτικά να αναφέρω την Sarah από το My New Roots (www.mynewroots.org) για τις υπέροχες συνταγές, την ελληνικής καταγωγής Eva από το Adventures in Cooking (http://adventuresincooking.com/) για τις απίστευτες φωτογραφίες, τον Adam από το I am Gala (iamgalla.com) για το άψογο στυλ και τον Igor από το Happy Interior Blog  (https://happyinteriorblog.com/) για την αγάπη του για τα ταξίδια, το interior design και τα φυτά.
 


 13. Θα ήθελες να ξέρουμε κάτι περισσότερο για τον Άρη πέραν του ότι έχει πολύ ωραίο blog με λαχταριστές συνταγές;

Δεν ξέρω αν υπάρχει κάτι που αξίζει να μοιραστώ. Σίγουρα η ζωή μου και η προσωπικότητά μου δεν εξαντλείται στο blog.  



14. Τι δεν λείπει ποτέ από το ψυγείο σου;

Φρούτα, λαχανικά, κεφίρ. Τα περισσότερα τρόφιμα που καταναλώνω μάλλον δεν χρειάζονται ψυγείο ;)


Άρη σε ευχαριστώ πολύ για αυτή μας την κουβέντα!

Κι εγώ σε ευχαριστώ πολύ Ζωή! 

Περισσότερα για το Νεανικόν μπορείτε να δείτε εδώ και εδώ.

Σας φιλώ

Βρείτε με σε
FACEBOOK  
και 

INSTAGRAM

2 σχόλια:

  1. Οι φωτογραφίες εντυπωσιακές! Θαυμάζω τους ανθρώπους που ασχολούνται τόσο πολύ με το χόμπι τους και το εξαντλούν μπορώ να πω... είναι καλή τροφή..για την ψυχή τους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή