Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017

Μικρή βιβλιοφάγος: Γιαγιά, σ'αγαπώ


Πριν από μερικές μέρες, ήρθε στο σπίτι μας ένα πακετάκι αγάπης από τις εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ, μέσα στο οποίο μεταξύ άλλων υπήρχε και αυτό το υπέροχο βιβλίο της Μάρως Θεοδωράκη: Γιαγιά, σ'αγαπώ που μόλις κυκλοφόρησε.
Διαβάζοντάς το χτες βράδυ στην Χριστίνα, δεν μπόρεσα να συγκρατήσω τα δάκρυά μου...
Η ιστορία της γιαγιάς Μαρίας, που ζει στο νησί και που η αγκαλιά της είναι γεμάτη αγάπη και καλοσύνη, μοιάζει τόσο πολύ με την ιστορία της δικιάς μας γιαγιάς...
Της γιαγιάς Βασιλικής, της γιαγιάς της Χριστίνας, της μητέρας του άντρα μου, την οποία η Χριστίνα γνώρισε μέσα από τις δικές μας αφηγήσεις, μιας και πέθανε δυο χρόνια μετά την γέννησή της.
Η γιαγιά Βασιλική πέρασε σχεδόν όλη της τη ζωή στο νησί, την Ιθάκη. Φρόντιζε με τον καλύτερο τρόπο την οικογένειά της, τα παιδιά και τα εγγόνια της.
Μύριζε λουλάκι και καθαριότητα και έφτιαχνε τις πιο νόστιμες πίτες.
Σου μιλούσε πάντα με αγάπη και ηρεμία και η αγκαλιά της ήταν ανοιχτή για όλους.
Ήταν όμορφη με μεγάλα μάτια, τα οποία λάμπανε κάθε φορά που έβλεπε τον γιο της και εμάς να φτάνουμε στο νησί, ενώ κάθε φορά που φεύγαμε, έκλαιγε με μαύρο δάκρυ.



Μέχρι που η γιαγιά Βασιλική άρχισε να ξεχνάει τα ονόματά μας, το όνομα του γιου της, το όνομα του άντρα της και το δικό της.
Άρχισε να ξεχνάει τους πάντες και τα πάντα και ξεκίνησε ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή, σε έναν δικό της, ολόδικό της κόσμο, όπου κανείς μας δεν μπορούσε να μπει.
Ο πόνος μας ήταν μεγάλος, καθώς την βλέπαμε μέρα με την ημέρα, χρόνο με τον χρόνο να απομακρύνετε από κοντά μας για πάντα. Αυτό που μπορούσαμε μόνο να κάνουμε, ήταν να την αγαπάμε. Πολύ. Τώρα πιο πολύ κι από πριν. Και να την φροντίζουμε και να την σεβόμαστε ακόμα παραπάνω.
Να μην γελάμε μαζί της όταν άρχιζε να μιλάει σαν μωρό, ούτε να της φωνάζουμε όταν έκανε πράγματα που δεν είχαν λογική.
Αυτά τα 5 χρόνια που έζησε μέσα στο κόσμο του Αλτσχάιμερ, ήταν βασανιστικά για την οικογένειά της, αλλά μας δίδαξαν πως η αγάπη και ο σεβασμός, είναι το μόνο φάρμακο.


Μέσα σε αυτό το υπέροχο βιβλίο της Μάρως Θεοδωράκη με την πολύ όμορφη εικονογράφηση της Χριστίνας Λεωνίδου, ο καθένας από εμάς, μπορεί να "βρει" κομμάτια από την δικιά του γιαγιά, διαβάζοντας μια γλυκιά ιστορία για την τρίτη ηλικία, που μας θυμίζει πως η δύναμη της αγάπης και η αξία της οικογένειας είναι πάνω από όλα.

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ
Τέλος να σας πω πως δύο τυχεροί από εσάς, θα κερδίσουν από ένα αντίτυπο του βιβλίου, στο διαγωνισμό που θα τρέξει από σήμερα και μέχρι την Παρασκευή 26 Μαΐου, στον λογαριασμό μου στο Facebook .

Σας φιλώ

Βρείτε με σε 

FACEBOOK  
και 

Το post αυτό έγινε σε συνεργασία με τις εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ

Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

10+2 πράγματα που μπορείς να κάνεις μια βροχερή μέρα



Τι κι αν το καλοκαίρι είναι προ των πυλών;
Υπάρχουν ακόμα οι βροχερές μέρες, όπως η σημερινή.
Και τι μπορείς να κάνεις μια τέτοια γκρίζα μέρα για να νιώσεις καλύτερα;
  • Βάλε μουσική και χόρεψε.
  • Φτιάξε το αγαπημένο σου ρόφημα, πάρε το βιβλίο σου, βάλε μια πολυθρόνα δίπλα σε ένα φωτεινό παράθυρο και ξεκίνα το ταξίδι.
  • Ξάπλωσε και πάρε έναν υπνάκο.
  • Μαγείρεψε ένα φαγητό που θα σου δώσει ενέργεια.
  • Βγες για καφέ με μια φίλη σου.
  • Γράψε ένα γράμμα στον αγαπημένο σου.
  • Φτιάξε μαρμελάδα φράουλα.
  • Κάνε ένα κολάζ με όμορφες εικόνες.
  • Δες μια ταινία.
  • Γέμισε την μπανιέρα και απλά χαλάρωσε.
  • Κάνε σχέδια για το καλοκαίρι.
  • Βγες έξω χωρίς ομπρέλα και περπάτησε στη βροχή.
Τι άλλο θα βάζατε στη λίστα;

Σας φιλώ

Βρείτε με σε 

FACEBOOK  
και 

Δευτέρα, 15 Μαΐου 2017

Έμπνευση #47


Εικόνες που μου αρέσουν, εικόνες που με εμπνέουν, εικόνες που με κάνουν να νιώθω όμορφα, εικόνες που θέλω να τις μοιραστώ μαζί σας. Όλες από το Pinterest.

















Σας φιλώ

Βρείτε με σε

FACEBOOK  
και 

Παρασκευή, 12 Μαΐου 2017

Για την Μαμά μου



Αγαπημένη μου Μαμά.
Πόσα πολλά είναι αυτά που νιώθω για σένα... Πόσα πολλά είναι αυτά που δεν θα τολμήσω ποτέ να σου πω. Ίσως γιατί δεν μπορώ να σου μιλήσω συναισθηματικά χωρίς να με πάρουν τα κλάματα. Δεν ξέρω γιατί, αλλά κάθε φορά που πάω να σου πω πόσο πολύ σ'αγαπώ, βουρκώνω. Με πιάνει ένας κόμπος στο λαιμό και δεν μπορώ να καταπιώ. Το παθαίνεις καμιά φορά κι εσύ;
Βέβαια θα μου πεις, αυτός δεν είναι λόγος να μην σου μιλάω. Αλλά να, είναι που που δεν το έχω μάθει.
Όσο μεγάλωνα ένιωθα ότι έπρεπε να σοβαρευτώ. Να σταματήσω τα "μαμαδίστικα". Έπρεπε να είμαι μεγάλη, αιρετική και αντιδραστική.Τέρμα η αγκαλιές, τα φιλιά και τα χάδια. Κόντρα, αμφισβήτηση, θυμός και κριτική.
Και που να ήξερα πως τα άλλα είναι η ΖΩΗ. Που να ήξερα πως μπορώ να είμαι επαναστάτης με αιτία αλλά και με αγάπη και επαφή.
Τώρα το καταλαβαίνω που έκανα κι εγώ το δικό μου παιδί και το βλέπω να ανθίζει μέσα απο την αγκαλιά  Το βλέπω να αποζητά τα φιλιά μας, τα χάδια μας και την τρυφερότητα μας για να ζήσει.
Κάπου διάβασα πως αν ένα παιδί δεν πάρει αγάπη , νοιάξιμο και τρυφερότητα μπορεί να μαραθεί και να πεθάνει.
Δεν ξέρω γιατί άφησα να περάσουν τόσο χρόνια χωρίς να σου λέω κάθε μέρα κι απο ένα σ'αγαπώ.
Χωρίς να σε παίρνω μια αγκαλιά, χωρίς να σε ρωτάω αν είσαι καλά, αν πονάς, αν λυπάσαι για κάτι;
Ίσως επειδή δεν έφυγες ποτέ απο κοντά μου. Ίσως επειδή είσαι πάντα εκεί. Ανοιχτά όλο το 24ωρο, 365 μέρες το χρόνο.
Το δεδομένο όμως τελειώνει κάποτε. Και τότε μένεις με το σ'αγαπώ στο χέρι...
Σήμερα θέλω να σου πω πως όταν φοβάμαι, όταν πονάω κι όταν τα πράγματα σκουραίνουν, το μόνο πράγμα που θέλω είναι να τρέξω και να χωθώ στην αγκαλιά σου, να μυρίσω τον κόρφο σου, να νιώσω την αγάπη και την ζεστασιά σου και να με κανακέψεις όπως έκανες παλιά, λέγοντάς μου πως όλα θα πάνε καλά, κι εγώ να σε πιστέψω...

Χρόνια σου πολλά Μανούλα.
Σ'αγαπώ


{Με αφορμή την Γιορτή της Μητέρας}

Σας φιλώ

Βρείτε με σε

FACEBOOK  
και 

Τετάρτη, 10 Μαΐου 2017

Μικρές χαρές: Spetsathlon 2017


Σήμερα θα σας μιλήσω για μια μικρή-μεγάλη χαρά και θα σας πάρω μαζί μου ταξίδι στις Σπέτσες!
Είστε έτοιμοι;
Την περασμένη Παρασκευή είχα την μεγάλη χαρά να βρεθώ στο πανέμορφο νησί των Σπετσών, καλεσμένη της αγαπητής Dr. Μαρίνας Κουνταρέλη, Ιδρύτριας και Προέδρου της Οργανωτικής επιτροπής του Spetsathlon.
Για όσους δεν το γνωρίζετε, να σας πω πως το Spetsathlon το οποίο ξεκίνησε το 2003 και φέτος γιορτάζει τα 5 χρόνια από την ίδρυσή του, αποτελεί το μεγαλύτερο και πιο αναγνωρισμένο τρίαθλο στην Ελλάδα με πληθώρα συμμετοχών τόσο απο την χώρα μας, όσο και από το εξωτερικό.
Είχα την ευκαιρία να θαυμάσω από κοντά πολλούς αθλητές, μεταξύ των οποίων και ολυμπιονίκες και παραολυμπιονίκες, οι οποίοι αγωνίστηκαν στην κολύμβηση, στο τρέξιμο και στην ποδηλασία.
Η οργάνωση όπως και η φιλοξενία ήταν άψογη και υποδειγματική.

1η Μέρα

Πήραμε το δελφίνι για Σπέτσες από τον Πειραιά, την Παρασκευή το απόγευμα.
Η διαδρομή ήταν πολύ ευχάριστη, μιας και με την αγαπημένη μου φίλη Κατερίνα δεν σταματήσαμε την κουβέντα και τα γέλια! Λίγο πριν φτάσουμε στον προορισμό μας, θαυμάσαμε και ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα.





Φτάνοντας στις Σπέτσες, πήγαμε κατευθείαν στο δωμάτιο που μας είχε κλείσει η παραγωγή, στο Ξενοδοχείο Νησιά το οποίο είναι πάνω στη θάλασσα, και κάθε του διαμέρισμα έχει το όνομα ενός διαφορετικού ελληνικού νησιού.
Η φιλοξενία ήταν άψογη, και όσοι από εσάς με ακολουθείτε στο INSTAGRAM θα είδατε το tour που έκανα, καθώς και την goody back αλλά και τα καλούδια της Arla που μας περίμεναν στο δωμάτιο.
Μόλις φρεσκαριστήκαμε, πήγαμε αμέσως για φαγητό κι ύστερα κλείσαμε την μέρα μας με ένα ποτό στο πανέμορφο 1800.







2η Μέρα

Το Σάββατο το πρωί, αφού πήραμε πρωινό στο ξενοδοχείο, πήγαμε στην πλατεία μπροστά από το Poseidonio Grand Hotel οπού είχε στηθεί το "στρατηγείο" των αγώνων!







(photo via)

Έπειτα σειρά είχε το μεσημεριανό γεύμα, στην ταβέρνα ΤΑΡΣΑΝΑΣ δίπλα στη θάλασσα, όπου απολαύσαμε το ειδικά διαμορφωμένο μενού της ARLA (ενός εκ των χορηγών του Spetsathlon), αλλά και τα πεντανόστιμα γλυκά που ετοίμασαν live για την περίσταση, οι αγαπημένοι μου Στέλιος Παρλιάρος και Πόπη Χρυσανθίδου.
Δυστυχώς ήταν όλα τόσο νόστιμα και λαχταριστά, που δεν είχα το μυαλό μου στις φωτογραφίες...


Στον γυρισμό, πήραμε την άμαξα και είχαμε την ευκαιρία να θαυμάσουμε το μαγευτικό τοπίο του νησιού.




Το απόγευμα το περάσαμε στην Βεράντα του Poseidonio Grand Hotel, που νομίζεις ότι έχει βγει από άλλη εποχή, όπου ο chef patissier μας κακόμαθε με τις λαχταριστές του δημιουργίες.




Το βράδυ δειπνήσαμε στο εξαιρετικό εστιατόριο Orloff όπου δυστυχώς, ούτε από κει έχω να σας δείξω φωτογραφίες.
Η βραδιά έκλεισε τις πρώτες πρωινές ώρες, στο bar Bikini!


(photo via)

3η Μέρα

 Το πρωινό μας την Κυριακή, το πήραμε παρέα με τους φίλους μας, στο Poseidonio Hotel, και μετά απολαύσαμε τους αγώνες και τους νικητές!









Τέλος, αφού κάναμε μπάνιο στην πισίνα του ξενοδοχείου μας, γευματίσαμε και πήραμε τον δρόμο της επιστροφής!




Ήταν ένα υπέροχο 3ήμερο, που είχα την αίσθηση ότι διήρκησε μια βδομάδα...
Μαρίνα σε ευχαριστώ πάρα πολύ για την υποδειγματική φιλοξενία, Κατερίνα μου είσαι μοναδική, Πόπη, Στέλλα, Στέλιο, Γρηγόρη, η παρέα σας ήταν το κάτι άλλο! Σας ευχαριστώ.

Σας φιλώ

Βρείτε με σε

FACEBOOK  
και