Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2018

Μικρή βιβλιοφάγος: 5 βιβλία που μας άρεσαν τελευταία


Γεια σας και χαρά σας και καλή εβδομάδα σε όλους.
Τα σχολεία έκλεισαν, τον καλοκαίρι είναι εδώ και εμείς έχουμε μπόλικο χρόνο στη διάθεση μας για να διαβάσουμε και να ανακαλύψουμε καινούργια βιβλία.
Σήμερα θα σας μιλήσουμε για 5 από αυτά που διαβάσαμε τελευταία και μας άρεσαν πολύ!

κείμενο: Τζένη Κουτσοδημητροπούλου
εικονογράφηση: Μαρία Μανουρά
εκδόσεις: Ελληνοεκδοτική
για παιδιά από 4 ετών και πάνω.


Η Σόφη είναι ένα από εκείνα τα παιδιά που πάντα αντιπαθούσα όταν ήμουν μικρή. Κακομαθημένη και εγωίστρια, δεν μοιράζεται τίποτα και θέλει να γίνεται πάντα το δικό της.
Μεγαλώνοντας, κατανόησα τους λόγους αυτής της συμπεριφοράς τους.


Η Σόφη είναι ένα κορίτσι που δεν μπορεί να λειτουργήσει ομαδικά και πάντα θέλει να ξεχωρίζει κάνοντας του κεφαλιού της. Όταν όμως η καλύτερη της φίλη η Αλίκη αλλά και τα άλλα παιδιά της τάξης της την κάνουν πέρα και της δείχνουν με τον τρόπο τους ότι μπορούν και χωρίς αυτή, αλλάζει και παραδέχεται πως τους έχει ανάγκη και τους αγαπά. Μαθαίνει να κάνει στην άκρη το εγώ της και να λειτουργεί συλλογικά και όχι ατομικά. Άλλωστε όλοι μας έχουμε την ανάγκη να ανήκουμε σε μια ομάδα.


Η Τζένη Κουτσοδημοπούλου, μέσα από το βιβλίο της "Μια ομάδα για την Σόφη", μιλάει στα παιδιά για την αξία της φιλίας, την ομαδικότητα, την τέχνη του να μοιράζεσαι και να συνεργάζεσαι με τους άλλους, αλλά και για την μοναχικότητα και τα μειονεκτήματα του ατομισμού. 
Η εικονογράφηση της Μαρίας Μανουρά, "ζωντανή" και πολύχρωμη, πλαισιώνει αρμονικά το κείμενο, κρατώντας το ενδιαφέρον του αναγνώστη αμείωτο.
Τέλος, ένα από τα πράγματα που κρατάω από το βιβλίο "Μια ομάδα για την Σόφη"και που θα ήθελα να το δω να υπάρχει σε όλα τα σχολεία, είναι η ιδέα της δασκάλας του βιβλίου:
Ένα χαρτόνι δίπλα στον μαυροπίνακα της τάξης, όπου τα παιδιά, κάθε φορά που θα μοιράζονται κάτι με τους συμμαθητές τους θα το ζωγραφίζουν πάνω του.
Έτσι το μοίρασμα γίνεται παιχνίδι, και ως γνωστόν, μέσα από το παιχνίδι μαθαίνει κανείς πιο εύκολα και ουσιαστικά!


κείμενο: Βούλα Γιαγκάζογλου-Παπούδα
εικονογράφηση: Μαιρηλία Φωτιάδου
εκδόσεις: Ελληνοεκδοτική
για παιδιά από 5 ετών και πάνω


Για σκεφτείτε!
Όλοι οι άνθρωποι γεννιόμαστε με αγνά και τρυφερά συναισθήματα, με αγάπη και χαρά στην καρδιά μας, μέχρι τη στιγμή που μια τραυματική εμπειρία μπορεί να γίνει η αιτία να παγώσουμε και να μετατρέψουμε τη χαρά μας σε θυμό, και το γέλιο μας σε λύπη.


Η Ευθυμία, ένα κοριτσάκι όλο χαρά, εύθυμο, γελαστό και γλυκό σαν μέλι, βιώνει από πολύ μικρή την απόρριψη, την προκατάληψη και τον κοινωνικό αποκλεισμό, με αποτέλεσμα να κλειστεί στον εαυτό της, η καρδιά της να πετρώσει, να γεμίσει θυμό και θλίψη, και να μισήσει τη χαρά.
Η Ευθυμία κλείνεται σε έναν πύργο, μετονομάζεται σε Θυμιώ και βιώνει την απόλυτη μοναξιά, μέχρι την στιγμή που έρωτας θα της χτυπήσει την πόρτα και θα την κάνει να σκεφτεί ξανά την χαρά της ζωής.


Η Βούλα Γιαγκάζογλου-Παπούδα, στήνει με μαεστρία ένα πολύ όμορφο συναισθηματικό παραμύθι, και "Η ΧΑμένη ΧΑρά της Θυμιώς", μέσα από το λογοπαίγνιο μιλάει στους μικρούς αναγνώστες για την χαρά, τη διαφορετικότητα, τον θυμό, την αγάπη, την αποδοχή του εαυτού μας αλλά και τις επιπτώσεις της απόρριψης στον ψυχισμό των ανθρώπων.
Η εικονογράφηση της Μαιρηλίας Φωτιάδου, δημιουργεί εικόνες που θυμίζουν πίνακες ζωγραφικής και συμπληρώνουν αρμονικά το κείμενο.


κείμενο: Τζέφρι και Λίζα Μπόουν
εικονογράφηση: Βαλέρια Ντοκάμπο
εκδόσεις: Μίνωας
για παιδιά από 3 ετών και πάνω



Ποιός είπε πως όλες οι Πριγκίπισσες ζουν σε κάστρα, πως όλοι οι σούπερ ήρωες έχουν υπερφυσικές δυνάμεις, πως όλες οι νεράιδες έχουν φτερά και πως οι ιππότες είναι μόνο άντρες. 
Είμαστε αυτό που επιλέγουμε να είμαστε με τον δικό μας μοναδικό τρόπο, ο καθένας μας ξεχωριστός και ανεπανάληπτος.


Ο Τζέφρι και η Λίζα Μπόουν ψυχολόγοι και γονείς δυο κοριτσιών, μέσα από το βιβλίο τους "Δεν ζουν όλες οι Πριγκίπισσες σε κάστρα", προάγουν την ισότητα των δύο φύλων αλλά και την διαφορετικότητα του καθενός μας, προτρέποντας παράλληλα τους νεαρούς αναγνώστες τους να αφήσουν την φαντασία τους ελεύθερη, κάνοντας στην άκρη τα κοινωνικά στερεότυπα και τα πρέπει.
Δίνοντας βαρύτητα στα δικά τους συναισθήματα και στις δικές τους επιθυμίες, τα παιδιά μαθαίνουν να διεκδικούν στη ζωή τους αυτό που πραγματικά θέλουν και όχι αυτό που τα προστάζει να είναι το εκάστοτε κοινωνικό σύστημα μέσα στο οποίο ζουν.
Ποιός είπε πως ένα αγόρι δεν μπορεί να φορέσει στέμμα ή ένα κορίτσι δεν μπορεί να είναι αεροπόρος ή πειρατής.


Στο τέλος του βιβλίου "Δεν ζουν όλες οι Πριγκίπισσες σε κάστρα", ένα σημείωμα προτρέπει τους γονείς αλλά και όσους ασχολούνται με την φροντίδα των παιδιών, να ενθαρρύνουν τα παιδιά να φανταστούν τη ζωή τους, πέρα από τους στερεοτυπικούς έμφυλους ρόλους και τις προσδοκίες που συνδέονται με αυτούς, επιτρέποντας στην προσωπικότητά τους να εξελιχθεί όπως επιθυμούν τα ίδια. 
Ένα πολύ όμορφο και χρήσιμο βιβλίο, πλαισιωμένο από την πολύ όμορφη εικονογράφηση της Βαλέρια Ντοκάμπο


κείμενο-εικονογράφηση: Lisa Papp
εκδόσεις: Παπαδόπουλος 
για παιδιά από 5 ετών και πάνω



Αυτό το βιβλίο το αγάπησα από την πρώτη στιγμή που το κράτησα στα χέρια μου. Με κέρδισε το θέμα του αλλά και η υπέροχη, αέρινη και νοσταλγική εικονογράφηση του.
Η μικρή Μάντλιν δυσκολεύεται στην ανάγνωση. Φοβάται τα γέλια των συμμαθητών της όταν κάνει κάποιο λάθος, αλλά και τις καρδιές με την φράση "Προσπάθησε κι άλλο" που της δίνει η δασκάλα της αντί για τα αστεράκια που τόσο πολύ επιθυμεί, τα οποία προορίζονται για όσους διαβάζουν καλά και δυνατά.


Ωστόσο ξέρει, πως τα αστέρια είναι πάντα εκεί για να ακούσουν τις ευχές σου, και η δική της ευχή είναι να καταφέρει κάποτε να πάρει ένα αστέρι από τη δασκάλα της..
Η λύση έρχεται μέσα από την επαφή της με ένα σκυλί...
Είναι γνωστό, κυρίως στο εξωτερικό, πως οι σκύλοι χρησιμοποιούνται από ειδικούς, για να βοηθήσουν παιδιά με ειδικές ανάγκες, παιδιά που νοσηλεύονται σε νοσοκομεία, αλλά και παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες όπως είναι η ηρωίδα του βιβλίου της Lisa Papp.


Η Μπόνι, ο τετράποδος καινούργιος φίλος της Μάντιλ, που την ακούει χωρίς να την κοροϊδεύει, που δεν την διακόπτει και δεν της δίνει συμβουλές, που την αγαπάει αληθινά χωρίς να την κρίνει, που έχει πάντα μια ζεστή αγκαλιά για αυτήν, θα σταθεί η αφορμή ώστε το μικρό κορίτσι να πιστέψει ξανά στον εαυτό του και στις ικανότητές του και να ξεπεράσει τις όποιες δυσκολίες αντιμετωπίζει.
Το «Πώς έγινα αστέρι στην ανάγνωση» είναι μια ευαίσθητη ιστορία για τη δύναμη της επιμονής και της υπομονής, της ενθάρρυνσης και της αγάπης.
Μια ιστορία που μας θυμίζει πως ΟΛΟΙ μας έχουμε ανάγκη από αγάπη και σεβασμό, από κατανόηση και φροντίδα για να ανθίσουμε και να κάνουμε τα όνειρά μας πραγματικότητα.


κείμενο-εικονογράφηση: Φραντσέσκα Πιρόν
εκδόσεις: Μεταίχμιο
για παιδιά από 5 ετών και πάνω


-Πόσους φίλους έχεις; 
-Πάνω από χίλιους. Εσύ;
-Κοντεύω τους 3 χιλιάδες.
Αν ακούγαμε αυτόν τον διάλογο πριν από μερικά χρόνια, θα νομίζαμε πως σίγουρα επρόκειτο για ένα αστείο, για ένα παιχνίδι, για κάτι σαφώς φανταστικό.
Τώρα με τον κόσμο του διαδικτύου να έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας, ξέρουμε ότι αυτός ο διάλογος είναι αληθινός.


Ο Μπρούνο, μια αρκούδα που ζει στο δάσος παρέα με τους φίλους του, βρίσκει τυχαία στο δρόμο του ένα παράξενο αντικείμενο που του παίρνει κυριολεκτικά τα μυαλά.
Είναι ένα κινητό τηλέφωνο, το οποίο δεν αφήνει στιγμή από τα χέρια του και μέσα από το οποίο γνωρίζει έναν ολόκληρο "μαγικό" κόσμο. Ακούει μουσική, βλέπει ταινίες, αποκτά καινούργιους φίλους, αφήνοντας στην άκρη την πραγματική του ζωή...


"Ο Μπρούνο έχει 100 φίλους" μα δεν έχει πια χρόνο για τίποτα και για κανέναν. 
Η Φρανσέσκα Πιρόν, γράφει και εικονογραφεί μια ιστορία για μικρά αλλά και για μεγάλα παιδιά, μιλώντας για την εικονική πραγματικότητα που έχει γίνει δεύτερη φύση μας, και η οποία αντικαθιστά πολλές φορές την αληθινή μας ζωής.
Το βιβλίο "Ο Μπρούνο έχει 100 φίλους", μιλάει για την φιλία, την αποδοχή, την αυτοπεποίθηση και τον εθισμό μας στον ψεύτικο κόσμο του διαδικτύου. 
Είναι ένα βιβλίο που βοηθάει τα μικρά παιδιά να κατανοήσουν τις συνέπειες της αλόγιστης χρήσης του κινητού και του εικονικού κόσμου που αντιπροσωπεύει. 
Ένα βιβλίο, απαραίτητο για όλους.

Σας φιλώ

Βρείτε με σε
FACEBOOK  
και 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου